شنيد مردى مىگفت : اين پسر فاطمهء زهراست ! پس امام عليه السلام نگاهى به او كرد و فرمود : « بگو ! پسر علي بن ابىطالب است ، زيرا پدرم بهتر از مادرم است . » افراد قريش بر يكديگر فخر و مباهات مىكردند ، و امام‌حسن‌بن على عليهما السلام حضور داشت و چيزى نمىگفت ، معاويه گفت : اى ابومحمد ! چرا شما چيزى نمىگوييد ؟ به خدا سوگند كه نه نسب شما ناشناخته و درهم است و نه هم زبانتان نارساست ! حسن عليه السلام فرمود : آن‌ها هيچ فضيلتى را براى خود نگفتند مگر اين كه خالص و ناب آن فضيلت از آنِ من است ، سپس فرمود : « در چه چيز سخن بگويم كه به‌طور برجسته از همه جلوترم مانند جلوبودن اسب تيزتك از اسب چرا كه نفس‌نفس مىزند ! در اخبار بنىحاتم آمده است كه روزى معاويه بر خود باليد و فخرفروشى كرد و گفت : منم فرزند سرزمين مكه ، منم پسر كسى كه از همه بخشنده‌تر و از همه بزرگ‌تر بود ! منم فرزند آن كه در جوانى و پيرى بزرگ قريش بود ! حسن عليه السلام فرمود : « اى معاويه ! آيا بر من فخرفروشى مىكنى ؟ منم فرزند ريشه‌هاى خاك ، منم پسر جايگاه پرهيزگارى ، منم فرزند آن كه هدايت را آورده است ، منم پسر كسى كه به‌خاطر پيشينهء فضلش و به دليل شخصيت برترش سرور مردم دنياست . منم فرزند آن كه طاعتش طاعت خداست و نافرمانى او نافرمانى خداست ! بنابراين آيا تو را پدرى همچون پدر من است كه بر من وسيلهء او